Deze site functioneert beter en ziet er radicaal anders en beter uit in een browser die web standaarden ondersteunt. Bij gebruik van een dergelijke browser is dit bericht niet zichtbaar. Deze site is evenwel toegankelijk voor iedere browser of Internet device. Mocht u geen dwingende reden hebben om uw huidige browser te blijven gebruiken, bijv. een geldende bedrijfsstandaard, dan wordt u uitgenodigd een moderne browser te installeren door deze link te volgen.

Men and Words : Artikels
« Mannelijkheid | Artikel Overzicht | Champagne »

:: maandag, 17 juni, 2002

Zak en As

De uitdrukking 'in Zak en As zitten' kent een religieuze/spirituele achtergrond. Ik quote van de site katholieknederland.nl:

'De naam 'Aswoensdag' is ontleend aan het gebruik in vroeger eeuwen om aan het begin van de vasten as te strooien over de hoofden van boetelingen en hen die vastten. Het was een teken van verslagenheid om het eigen falen, waarvan de uitdrukking 'in zak en as zitten' afstamt. Ook was er het voorchristelijke gebruik om voorjaarsvuren te ontsteken ter verbranding van de winter. De as daarvan werd uitgestrooid over de akkers om de vruchtbaarheid te bevorderen. In die tijden waste men zich ook met as en kende men de zuiverende werking ervan.'

Het was dus ook een uitdrukking van het relativeren van het 'ik'. Het besef dat de dingen niet altijd lopen zoals je gepland had. Het ondergaan en doorvoelen van nederigheid ten opzichte van datgene dat groter is dan ik.

Ik heb vrij recent tot tweemaal toe Afscheid mogen nemen van mij dierbare relaties. In het ene geval ging het om een begrafenis. Een begrafenis omgeven met veel rituelen. En eigenlijk begon het daarvoor al. Ik heb mogen meemaken dat een laatste ademtocht wordt uitgeblazen, dat een ziel letterlijk de beperkingen van een lichaam achter zich laat. Mysterieus en indrukwekkend.

Terug naar de begrafenis. De rituelen. Het schrijven van de kaarten, het familiebezoek, de opbaring van het lichaam, de muziek, de kerkdienst, het dragen van de kist, het strooien van het zand op de kist, een laatste groet. Al die rituelen om uiting te kunnen geven aan mijn gevoelens van verdriet, opluchting en blijdschap. Een weldadig wentelen in de as om daarna schoongewassen weer te voorschijn te komen.

Het andere afscheid was van een partnerrelatie. En daar ontbreken die zinvolle rituelen. Het regelen van een boedelscheiding en de financiëaut;le man laten langskomen, om de zaken weer uitelkaar te trekken, tellen nauwlijks als zinvolle rituelen. En de emoties zitten er toch. De afdaling in de as dieper en donkerder.

In 'De Wildeman' van Robert Bly, komt ook een as episode voor. Daar wordt verwezen naar oude culturen waar onvolgroeide jongens de taak hadden om voor de stam, de groep, het vuur brandende te houden. De wakers over het vuur. Vuil en beroet liepen, aten en sliepen ze rond het vuur. Het was een noodzakelijke fase die iedere man in zijn leven mee moest maken. Het leven in de as, dicht bij het vuur.

Zonder vuur geen leven, geen groei, geen verandering. Als je ooit een bosbrand van dichtbij hebt meegemaakt, de ontzagwekkende hitte hebt mogen voelen, dan begrijp je dat die vernietigende kracht ook een zuiverende kracht is. Uit de as herrijst dan weer een bos. Een nieuw bos, met een nieuwe variatie aan bewoners. Een nieuw bos, met een verteerd verleden en een nieuwe toekomst.

De as is nog vers en ik warm me aan de gloed van het vuur.

door | Bryan :: [reakties (2)] :: [link]

Powered by Movable Type & hosted by Cornerhost