Deze site functioneert beter en ziet er radicaal anders en beter uit in een browser die web standaarden ondersteunt. Bij gebruik van een dergelijke browser is dit bericht niet zichtbaar. Deze site is evenwel toegankelijk voor iedere browser of Internet device. Mocht u geen dwingende reden hebben om uw huidige browser te blijven gebruiken, bijv. een geldende bedrijfsstandaard, dan wordt u uitgenodigd een moderne browser te installeren door deze link te volgen.

Men and Words : Mono-Poly
« De Maatschappij? Dat ben jij! (2) | MonoPoly Overzicht | MonoPoly (4) »

:: maandag, 10 november, 2003

De Postcode Loterij Show (3)

Hi Bryan,

Wat kan jij toch heerlijk flows-gewijs ratelen. Je persoonlijke reisverhalen zijn een stuk interessanter dan de brede maatschappelijke discussie, geloof me! Beschouw MonoPoly (1) dan ook maar als een voorzichtig aanloopje naar de centrale vraag van deze discussie, voorzover deze discussie al een een centrale vraag nodig heeft. Jij laat je door die beslommeringen gelukkig niet al te veel afleiden en neemt de nietsvermoedende lezer meteen mee op je eigen persoonlijke rollercoaster ride naar Polygamië. Hoog tijd dus om m’n eigen postcode nog eens te checken en, verrek zeg, het schijnt hier Monogamistan te heten!

Aan mijn keuze voor deze vaste woon- en verblijfplaats ligt geen enkel heilig principe of rotsvaste overtuiging ten grondslag. Want als ik een snelle blik in de peilloze diepten van m’n zieleleven werp krijg ik vooral hoogtevrees... weinig vaste grond in zicht als het gaat om grote levensvragen. De enige routekaart die ik bij me heb is ‘My Own Meandering Experience’.

Op die routekaart staan een aantal landmarks met het bijschrift Serieuze Relatie. De mate van serieusheid laat zich niet afmeten aan de duur van de relatie (hoewel er wel enig verband is) of aan andere meetbare grootheden. Relatie verdient het predikaat Serieus puur op basis van ongrijpbare factoren, die moeilijk in de juiste bewoordingen te vatten zijn. Om toch een poging te doen, één van die factoren is een “permanente roze bril” en een ander is het gevoel dat je “helemaal voor elkaar gaat”. Mijn persoonlijke ervaring vertelt mij dus dat een Serieuze Relatie het vrijblijvend gedoedel met andere vrouwspersonen welhaast per definitie uitsluit. Laat staan Twee Serieuze Relaties parallel. Maar dit is slechts mijn ”mentaal model”. Ik ben een one-track mind en niet al te bedreven in het Compartimentale Denken. En ook dat is maar een moment-opname, want de routekaart is in de afgelopen jaartjes menigmaal herdrukt.

Wie de (hand)schoen past trekke hem aan, en dat gegeven maakt nieuwsgierig naar het denken, doen en laten van mijn tegenhangers aan de andere kant van de denkbeeldige mono-poly scheidslijn. Een tip van de sluier werd recentelijk nog opgelicht in het werkje “De godin van de Jacht” van Heleen van Royen. Een aardig kijkje in de keuken van de polygamie of groteske onzin? Ik kan bij vlagen wel gniffelen om de wederwaardigheden van de onfortuinlijke Diane de Wit, maar hoe lekker zij nou in haar vel zit en welke bijdrage dat precies aan “het geheel” levert is mij vooralsnog een raadsel. Tenminste, zoals ik het lees door mijn monofocale brilletje. Die nog steeds roze is...

door | :: [reakties (0)] :: [link]

Powered by Movable Type & hosted by Cornerhost