Deze site functioneert beter en ziet er radicaal anders en beter uit in een browser die web standaarden ondersteunt. Bij gebruik van een dergelijke browser is dit bericht niet zichtbaar. Deze site is evenwel toegankelijk voor iedere browser of Internet device. Mocht u geen dwingende reden hebben om uw huidige browser te blijven gebruiken, bijv. een geldende bedrijfsstandaard, dan wordt u uitgenodigd een moderne browser te installeren door deze link te volgen.

Men and Words : Mono-Poly
« De Postcode Loterij Show (3) | MonoPoly Overzicht | (5) Jaloezie, de Gele Draak met Twaalf Koppen »

:: vrijdag, 21 november, 2003

MonoPoly (4)

Al weken zit ik te denken over hoe dat MonoPoly nu voor mij is.

Daarbij heb ik de stukken van Jan-Paul en Bryan gelezen en herlezen.
Ik vind het erg leuk dat er een balletje over is opgegooid op deze site, eindelijk een plek waar ik de gedachtegang van anderen eens kan volgen over dit onderwerp.
Niet dat ik het er niet over heb met mijn omgeving, nee in tegendeel zelfs, iedereen weet dat ik me met deze vraag bezig hou Mono of Poly? En hoe is dat inderdaad in de huidige samenleving?

De reacties zijn erg leuk en ik merk dat iedereen voor zichzelf ook wel een beetje met dit onderwerp bezig is of is geweest.
Ik ervaar in elk geval weinig geschokte reacties in mijn omgeving.
Maar dat kan komen omdat ik nu niet in een vaste relatie zit, of omdat ik een vrouw ben met meerdere partners en geen man met meerdere partners.
Ik weet het niet.

Dat het me heel erg bezig houdt het laatste jaar is een feit.
Ik kan alleen maar tot de conclusie komen dat het voor mij nog een spel is wat ik aan het spelen ben en waarvan ik zelf de spelregels mag\kan bepalen.

Dat geeft een hoop ruimte aan het gevoel, want bij het spel gaat het immers niet om winnen of verliezen, maar om of je plezier hebt tijdens het spelen en de gezelligheid die het met zich mee brengt.

Maar zoals bij ieder spel, kan je ook bij het spelen van dit spel voor verrassingen komen te staan.
Het lijkt wel een beetje op het echte monopoly spel.
Het is soms maar net welke kaart je trekt, je kan niet altijd de weg afleggen die je van tevoren ingeschat hebt, of denken dat je zonder verrassingen bij je doel aanbeland en je kan het spel niet altijd spelen zonder dat het je wat kost.

Als het goed is heb je uiteindelijk in dit spel alleen maar winnaars.
Het gaat tenslotte niet om de prijs aan het einde van het spel, maar om het spel.

Kijk:
en daar ben ik nu nog niet helemaal over uit, en dat maakt het spelen van dit spel zo boeiend.

Want tijdens het spelen van het spel ga je je verbonden voelen met je medespelers.
Je kiest ze immers uit op hun kwaliteiten als medespeler en of je met hen een leuke gezellige tijd kan hebben.
Je gaat namelijk niet een spel spelen met iemand waar je totaal geen connectie mee voelt, tenminste ik niet.

En dan kan het spelen van het spel soms opeens wel heel erg veel gevoelens oproepen die je dacht niet te hebben.
Het gaat dan in dit MonoPoly spel soms ineens wel om de gewone gevoelens die mensen kunnen voelen tijdens het spelen van een spel:
willen winnen, of in elk geval niets willen verliezen.

Het gevolg daar weer van is dat je medespelers dus gevoelens bij je kunnen opwekken van jaloezie\ competitie en opeens worden oude normen en waarden (die je dacht niet te hebben tijdens het spelen van het spel) opeens toch belangrijker dan je dacht.

Wat ik wel geleerd heb tijden het spelen van dit mooie spel, is dat het uiteindelijk er helemaal niet om lijkt te gaan of je Mono of Poly bent, maar:
Hoe ga je relaties met je medespelers aan.
Welke verwachtingen heb je van je medespelers in het spel.
Hoe eerlijk durf je te kijken naar wat het spel werkelijk met je doet.
Durf je je medespelers en jezelf te confronteren met je gevoelens tijdens het spel.


Maar om heel eerlijk te zijn:
Maakt dat het spel juist zo boeiend en blijf ik het nog maar even spelen.

Metke

door | :: [reakties (3)] :: [link]

Powered by Movable Type & hosted by Cornerhost